Hotel

Dagen vliegen voorbij. Tijd wordt ingevuld met werken, huishouden en klusjes in huis en tuin. Alleen de uitjes, feestjes en verjaardagen ontbreken op de kalender, door de uitbraak van het corona-virus en de maatregelen die we in acht moeten nemen vanwege de aanpak ervan. ’s Avonds een vergadering is passé, op visite is er ook even niet bij… Eenieder lijkt zijn weg hierin wel te vinden. De een houdt er zich misschien in de ogen van een ander wat krampachtig aan vast en de ander is er iets soepeler in. Toch is er bij de grote meerderheid, respect voor elkaar. Thuis is dat niet anders. Ineens zijn we als gezin met z’n allen veel meer thuis dan normaal. Het aantal uren dat ik huis en hond voor mij alleen heb zijn flink gekelderd. De kids gaan niet naar school en dat betekent dus automatisch dat ze thuis zijn. Gelukkig zien ze dat het bordje ‘hotel’ nog steeds niet op de voordeur is geschroefd en nemen ze beiden, een aantal klusjes in huis voor hun rekening.

Deze hulp is toch wel erg fijn. Even met de stofzuiger door het huis zwiepen stelt dan misschien niet veel voor maar thuiskomen en wolken hondenhaar en rondzwervende troepjes op de vloer aantreffen is toch minder fijn. Een afwasmachine die al is uitgepakt en waar na het eten de vuile vaat weer in kan worden gezet zonder hem eerst nog uit te moeten pakken maakt toch nét dat verschil.  Net als de hulp van ‘oma’ die elke week de blousjes vol enthousiasme wegstrijkt.

Nog niet eens zo heel lang geleden heb ik uit pure frustratie gevraagd aan de mannen in huis of ze een bordje bij de voor- of achterdeur zagen hangen met het bordje ‘Hotel’ er op. Nee dat hadden ze nog niet gezien…. Ze begrepen vrij snel waar ik op doelde en onder enige dwang werd er hier en daar vlot gereageerd op de stille boodschap. Nu de kids ouder worden en de tijd dat ze thuis zijn meer is geworden blijkt het als vanzelf te worden opgepakt. Nu lijkt het bijna alsof ik diegene ben die in het hotel binnenkom nadat ik een volle en drukke week op het werk achter de rug heb.

Zo zie je tijden veranderen. Uiteindelijk moet je het met elkaar oplossen en is het fijn als je er voor elkaar kunt zijn. Iets doen voor een ander is fijn temeer als dat gedrag gekopieerd wordt op een moment dat je ’t even niet verwacht. Dan zorgt het voor een emotioneel momentje waarbij je even moet slikken en een traan van ontroering in je ooghoeken voelt. Het is fijn om in mijn eigen ‘hotelletje’ binnen te lopen.

Geef een antwoord